þriðjudagur, júní 28, 2005

i see dead... uhm, eitthvað...

allt í einu mundi ég það, það sem ég var að kvarta um áðan að ég mundi ekki, froðuheilinn leynir á sér, yeehaa... (hóst)

sko, einu sinni, þegar ég var staddur aleinn inni í myrkraklefa á annarri hæð ljósmyndaversins í skólanum mínum úti í sf, hélt ég að ég hefði séð hann afa minn, afa minn sem dó fyrir mörgum mörgum árum...

sennilega var þetta bara endurspeglun af linsunni í stækkaranum, ljósbrot af úrinu mínu, seinkuð viðbrögð við glampa á sjónhimnunni í auganu í sjálfum mér, eða, og það sem líklegast er, sjóntruflanir vegna mígrenis sem var rétt um það bil að búa um sig í hausnum á mér enda var þetta um miðja nótt og ég búinn að standa í lappirnar allt of lengi og orðinn nett þreyttur eftir að hafa grúft mig yfir stækkarann og framkallarann og stoppið og fixið alla nóttina...

en svo skrýtið sem það kann að vera þá sá ég eitthvað út undan mér, a ripple in the fabric of reality... og það fyrsta sem mér datt í hug, og sagði upphátt, var: afi?

mánudagur, júní 27, 2005

hennar konunglega hátign

prinsessan af bauninni, hennar háæruverðuga tign, perla

sem sagt, systirin elskulega er í londin, hrmpf, og yðar einlægur af góðmennskunni einni saman, bauðst til að vaka yfir velferð einkadótturinnar

nema hvað, hennar konunglega hátign (hkh), prinsessan af bauninni, við tilfærsluna úr konungs... nei afsakið, drottiningarríkinu sigtúni, yfir í gúlagið í skipholtinu, varð að hennar hæstæruverðugustu hátign (hhh), drottningunni af haltukjaftiogéttuskít... hvæsti og urraði á allt og alla og ekki neitt, hljóp í felur, undir stól og rúm og hvað sem helst gat, að hhh mati, veitt henni skjól fyrir þessu trölli og mann... eh, kattarræningja sem bróðir hennar, hirðfíflið zophus hafði, af afbrýðiseminni einni saman örugglega, lagt lag sitt við...

og í fjörtíu daga og fjörtíu nætur (að mati hhh örugglega þó samkvæmt okkar tímatali hafi dagarnir og næturnar aðeins verið fjórar) urraði litla saklausa barnunga drottningin og hvæsti á ljótu skrímslin og varði heiður sinn sem best hún mátti

svo hefur hún nú sennilega þróað með sér nett stokkhólmsheilkenni því hhh er næstum hætt að urra á skrímslið en, og þó svo hún hafi deilt sæng eitt eftirmiðdegi með honum bróður sínum, hvæsir hhh enn á hann...

huh...?

froðuheili... ég sko, þetta heilkenni er reyndar líka þekkt sem teflonheili, samanber teflonpanna, festist ekkert við hana, fattaru?

eníveis, var komin með, í huganum, svo ofsalega æðislega frábæra byrjun á næsta pósti, bloggi, erindi... (hvurn andskotan á maður að kalla þetta á íslensku?)

nema hvað, þetta var á leiðinni út í sjoppu að skila vídeóinu, og auðvitað steingleymdi ég því, nei ekki videóinu, blogginu maður! nota bene, sjoppan er í um tveggja mínútna fjarlægð, niður tröppurnar og í mesta lagi fimmtíu skref til vinstri...

jæja, hefst þá næsti póstur sem ber heitið:

laugardagur, júní 25, 2005

og fleira...

intressant sko, fyrst ég er nú byrjaður að tjá mig um það...

fór í fyrradag, vegna vinnu minnar, tvisvar til keflavíkur og til baka (sem betur fer, hey, ég meina sko, keflavík...!) og í bæði skiptin fer vinnufélagi minn með mér, sem btw er líka nokk ágæt vinkona, nei dóninn þinn, ekkert holdlegt þar á ferð, bara andlegt og platónískt...

en samt sko...

allavega, upp úr þurru og eins mans hljóði (jamm, eins mans er skrifað svona af ásetningi, man = kona skiluru...?) nema hvað að allt í einu og fyrirvaralaust fer þessi ágæta vinkona mín að spyrja mig út í mín ástarmál, já bara rétt sisvona eins ekkert sé sjálfsagðara!

og þegar ég var búinn að rekja alla sólarsögurnar fyrir henni, alveg frá fyrstu æskuástinni til síðustu dramadrottningar (sem tók um það bil fimm sekúndur) gat ég ekki annað en velt því fyrir mér hvað lægi að baki þessari forvitni hennar, ég hef nú mínar grunsemdir...

en samt ekki sko...

og ég er enn að velta þessu fyrir mér

hvað sem því líður og hverjar sem ástæðurnar bak við þetta spurningaflóð eru þá, eftir okkar afar hjartnæmu samræður, vorum við, og erum, sammála um það að það sem við söknum mest úr föstu sambandi við annan aðila er ekki líkamlegi þátturinn. það er alltaf hægt að redda því (hvort heldur tvö saman eða í smærri hópum...) heldur nándin og innileikinn sem ríkir í langvarandi ástríku sambandi tveggja einstaklinga

jú jú, auðvitað er maður því stundum guðslifandifeginn að vera einn, en samt saknar maður alltaf einhvers...

hmmm...

það er svo margt intressant, svo margt forvitnilegt, í þessu lífi okkar...

tökum til dæmis sýningu matthew barney og gabríelu friðriksdóttur í listasafni akureyrar, hún er mjög intressant svo ekki sé sterkara að orði kveðið... nú ef ég læt það eftir mér að viðra skoðanir mínar á matthew barney (því altari meðalmennskunnar er nú einu sinni mitt ríki þar sem ég drottna eins og... já, nóg um það) þá verð ég nú bara að segja það að matthew barney er klikk!

af hverju? jú af því einfaldlega að maður þarf að vera nett klikk til að láta sér detta þá hluti í hug sem áður og títtnefndur matthew barney lætur sér detta í hug (og svo er hann líka með björk "okkar" of course...)

hvað er það sem gerir hann klikk? ég veit það ekki, eitthvað dramatískt í æsku geri ég ráð fyrir, held það hljóti bara að vera, miðað við hvað hann hlýtur eiginlega að vera skemmdur...

af hverju er ég að halda því fram að matthew barney sé klikk? það er laugardagur, ég er búinn í vinnunni, hef lítið betra að gera, og ég er enn að hugsa um sýninguna hoist sem ég sá sl. sunnudag á listasafninu á akureyri! sjá; www.listasafn.akureyri.is

og ég gríp niður í hluta lýsingar: "De Lama Lâmina er að hluta til heimildarmynd sem gerð var þegar Barney og Lindsay tróðu upp á kjötkveðjuhátíðinni í Salvador, höfuðborg Bahia-fylkis í Brasilíu, með býsna skrautlega þungavinnuvél. Meginhluti vagnsins var gerður úr gríðarstórri vél eins og þeim sem eru notaðar í stórvirku skógarhöggi í regnskógum Suður-Ameríku. Í klóm vélarinnar var stórt tré og í því persónugervingur umhverfissinnans Julia Butterfly Hill sem var orðin samvaxin trénu. Goðsagnarverurnar Ossain og Ogun koma einnig við sögu, þeir eru andstæður sem takast á, annar er stríðsguð en hinn skógarvættur.

Við hjól skógvinnsluvélarinnar voru bundnir hakar, skóflur og önnur handverkfæri sem glömruðu í takt við aksturinn. Undir vélinni hékk síðan Greenman sem er aðalsöguhetjan í myndbandinu Hoist. Greenman er blanda af manni og plöntu, hann er með lauka sem blómstra hægt og sígandi í munni og endaþarmi og lýsir myndbandið á mjög opinskáan hátt hvernig honum rís hold og síðan samræði hans við drifskaft skógvinnsluvélarinnar.
"

svo mörg voru þau orð, tjah, reyndar eru þau miklu fleiri, en að láta sér detta í hug að sýna holdlegt samræði manns og skógarvinnsluvélar, eins absúrd og það hljómar, þarf auðvitað ákveðna brenglun til

og þó, hvað veit ég svo sem... en matthew barney til kredits má segja að tilganginum með verkinu sé kannski náð, amk er ég enn að hugsa um það...

föstudagur, júní 24, 2005

ó, þú hægfara líf...*

ok, kannski ekki lífið sjálft en sumir dagar sko! er í vinnunni, klukkan er 11:11 (eiginlega ætti ég að setja 11:12 svo ég sé nú ekki að auglýsa óbeint) og mér finnst eins og hún eigi amk að vera orðin þjrú

dagurinn í slomo og ég sjálfur þar af leiðandi líka, stundum finnst mér líka eins og ég sé að reyna að hlaupa í kafi. prófaðu það bara næst þegar þú ferð í sund, syntu út í djúpu laugina, láttu þig sökkva niður á botn og reyndu að hlaupa...

sunnudagarnir eru ekki svona, manni bregður bara þegar þeir þjóta fram hjá eins og formúlu eitt bíll!

* btw, ekki tilvitnun í sönglagatexta

miðvikudagur, júní 22, 2005

oppdeit:

gleymdi að minnast á að eftir flugferðina heim á sunnudagskvöldinu leit ég út eins og ofvirkur páfagaukur (og líklegast fengið hálsríg ofan í hálsbólguna) þar sem ég reyndi að kíkja út á milli regndropanna á framrúðunni á rúðuþurrkubilaða bílnum hennar systur minnar ... og vonaði að hún myndi nú ekki keyra á neitt merkilegt þar sem við hvorugt sáum nokkurn skapaðann hlut...

þá er það á hreinu

mér finnst rigningin góð!

áúáúa o-ó... svo ég haldi áfram að vitna í sívinsæl dægurlög

nema hvað, ég er strandaglópur á akureyri. tilkynnti það hátt og snjallt að ég ætlaði sko ekki að vinna laugardaginn 18. júní, og í framhaldinu var sjoppunni lokað, segiði svo að maður hafi ekki áhfrif. missti það líka út úr mér að ég ætlaði kannski hugsanlega ef til vill norður og med det samme var búið að munstra á mig bíl og svo myndi það bara ráðast hvort ég fengi bíl til baka eða færi með flugi...

en, en, en...?

það er sunnudagur, ég enn á akureyri, og rigningin lemur húsin. bláa kannan er full af ferðalöngum og þýzka er mál dagsins. inn á milli má samt greina stöku orð á íslensku, dönsku og frönsku. grænmetisbaka, salat og kók, nammi

úti í rigningunni skjótast enn fleiri túristar milli húsa, vopnaðir myndavélum og í tívolístígvélum láta þeir flössin dynja á okkur sem inni sitjum

það er 19. júní og heill herskari 2000 kvenna skundar á þingvöll með bleika von í hjarta og huga, og strengir heit. einhvern veginn dettur mér í hug að það sé ekki til mikils, hefði haldið að ef þessar baráttukonur (þó ég viti ekki alveg hverju þær eru að berjast fyrir nema kannski jafnari launum) vildu ná sínu fram væri nær fyrir þær að skunda eitthvert þar sem karlmenn eru fyrir, amk ef þær vilja að þeir hlusti. en auðvitað er voða gaman að fara í sunnudagsbíltúr og njóta náttúrunnar...

ég gerði það líka, fór í bíltúr og naut náttúrunnar, laugardagsbíltúr reyndar en kemur nokkurn vegin á sama stað niður. þó ég fengi ekki bíl til baka fékk ég bíl fram og til baka á akureyri, skárra en ekkert. fyrsti bíllinn sem ég átti að fá var að vísu óskoðaður frá því í janúar, næsti bíll sem ég vildi fá var enn á nagladekkjum, þriðji bíllinn var gamall bensínlaus subaru og á loftlausum dekkjum. ég keyra voða varlega út á bensínstöð, pumpa í dekk og dæli á tank. svo þegar ég keyri aðeins minna varlega kemur í ljós að hann er líka bremsulaus, amk að aftan, held líka hægra megin að framan. skila, fá annan...

bíltúrinn entist allan daginn, akureyri-mývatn-akureyri. burraði eins og ég gat upp á námafjall, sem er bara nokkuð langt, og labbaði svo restina, sem er bara nokkuð bratt... myndaði í bak og fyrir og allt um kring, fékk hálsbólgu fyrir, takk. myndaði líka leirhverina við fjallið. myndaði líka stóra og stórskrýtna húsið inn við kröfluvirkjun í bak og fyrir og allt um kring. var á nálum allan tímann af ótta við að vörðurinn kæmi út og skammaði mig og hirti af mér myndavélina, en hann hefur sennilegast bara ekki séð mig. ef hann hefur séð mig þá hefur hann örugglega haldið að ég væri klikk og ekki þorað út að skamma mig. ef þú hefðir séð mig, standa tvo metra frá húsi sem er tvöhundruð sinnum tuttugu metrar, með myndavél fyrir auganu, beinandi henni upp og niður og helst alltaf á ská, þá héldir þú líka að ég væri klikk...

eftir heimspekilegar pælingar um lífið og tilveruna, og eftir að hafa tekið loforð af sjálfum mér um að koma fljótt aftur, og í þetta sinn labba upp á kerfjall, brunaði ég aftur inn á akureyri, langaði í bíó. ákvað líka að kíkja á næturlífið á akureyri þrátt fyrir fréttir af fjöldaslagsmálum um nóttina, ákvað líka að fara í sturtu áður en ég færi í bíó. renndi í hlað við hoephfnershús, stökk inn, dró fyrir gluggana og skrúfaði frá vatninu. var rétt búinn að setja sápuna í hárið þegar ég heyrði hávaða frammmi úr íbúð. gat í fljótu bragði ekki munað eftir neinum eðlilegum örsökum hávaðans, hmm skrítið... skolaði sápuna úr hárinu, augunum og andlitinu, lít fram, gegnum glært sturtuhengið, gegnum opnar baðherbergisdyrnar og gegnum stóra stóra gluggann og út á götu hvar gamall og ljótur hvítur mitsubishi ók löturhægt fram hjá... held amk að þetta hafi verið mitsubishi. hugsaði aftur hmm skrítið, var vissum að það var gardína fyrir þessum glugga rétt áðan, og var líka viss um að ég hafði dregið hana fyrir... með leifturhraða og öryggi ölvaðs snigils rann upp fyrir mér ógnarbjart ljós, hávaðinn sem ég heyrði áðan var gardínan að detta í gólfið...

að stripptísinu loknu dreif ég mig í gallann og í bíó, fór á powersýningu batman begins (þar sem ég hafði ekki val um annað) í sambíóinu á akureyri hvar er stranglega bannað að fara inn með gos og sælgæti annað en það sem selt er í bíóinu sjálfu. þetta er tekið skýrt fram í hléi. sem er allt í lagi því þá var ég búinn með kókið og nammið sem ég keypti í sjoppunni við hliðina á bíóinu...

nema hvað, ég sit í bíóinu, aleinn með allar gelgjur bæjarins umhverfis mig og stimplaður sódó af þeim hinum sömu. myndin byrjar. og myndin byrjar. og myndin byrjar... batman begins er réttnefni því myndin er um það bil einn og hálfan tíma að byrja - hvað er þetta með mig og lélegar bíómyndir nýlega?

bíóið búið, og ég líka, ákveð samt að fara á kaffi karólinu og fá mér bjór... komst að því eftir skamma stund (ca hálfan bjór) að það sem er verra við að fara einn á pöbbinn á akureyri en í reykjavík er það að á akureyri þekkja allir alla, nema ég, ég þekki engan. í reykjavík er amk stærfræðilegur möguleiki á því að hitta einhvern sem ég þekki. í hið minnsta get ég hringt í einhvern sem ég þekki, spurt hvar viðkomindi sé og sagt; ok, ég kem eftir fimm...

labbaði um bæinn sem er álíka stór og bergmálið í hausnum á sjálfum mér, fór heim, svaf

þriðjudagur, júní 21, 2005

það eru...

til lausnir á öllu
öruggur staður til að vera á
nýtt tákn um gæði
ísland, bezt í heimi!
100% húsnæðislán
eyddu í sparnað
þessi á skilið að fá thule
og mitt persónulega uppáhald;
þar sem íslendingum finnst skemmtilegast að versla

eins og íslendingum finnist gaman að versla?! ok, eftir að hafa hugsað um það í, oh say, a nanosceond, átta ég mig á því að íslendingum finnst alveg frámunalega gaman að versla, amk ef tekið er tillits til vergrar þjóðarneyslu síðastliðinna tíu ára...

í framhaldi af þessum þankagangi er eitt sem ég er ekki alveg að skilja, hvernig stendur á því að bónus með sitt ekkert bruðl slogan, ekki bara haldi velli, heldur blómstri eins og bryndís schram á sundbol og háhæluðum skóm uppi á borði í tívolí ca anno '64?

mánudagur, júní 13, 2005

á-i! takiði sólina af mér, takiði sólina af mér...!

stolið og stælt - skyldi laddi fara í mál við mig og krefjast höfundarréttarlauna?

hvað um það, nema ég er ekki nema rétt búinn að monta mig af því að hér á íslandinu góða sé sólin sko góð (og eiginlega næstum því, ef það væri ekki barasta landráð að segja það, betri en landið sjálft) rétt ylji manni um hjartaræturnar og kasti af manni skammdegisþunglyndinu og sé sko ekkert að vesenast í því að stinga mann eða neitt, sé bara besti vinur barnanna og allt, og þá þarf hún auðvitað að stinga mann, með rakvélablöðum og stórum rýting, og það beint í augun!

ok, svo ég reyni nú að útskýra mál mitt aðeins þá er því þannig háttað til að í minni vinnu sit ég í óttalega ræfilslegum gler og járnkassa, ok, sit á stól við skrifborð bakvið tölvu osfrv. inni í viðbyggðum húsgarmi úr gleri og málmi (meira að segja þakið er að hluta til úr gleri) sem á veturna hefur álíka mikla varmaeinangrandi eiginleika og grýlukerti og á björtum góðviðrisdögum eins og í dag líður mér eins og ég sé þræddur á shishkebabtein á hægum snúningi yfir stóra grillinu í eldhúsinu í helvíti og ofan af himnafestingunni brosir sólin sínu breiðasta, gegnum áður að ýjuðum þakglugga, nær frákastinu af glansandi skrifborðinu og skorar milljón stiga körfur í bæði augun á mér samtímis þar sem ég sit og reyni að ná þýðingarmiklu augnsambandi við kúnnann og ávinna traust hans á meðan ég engist um eins og krókþræddur ánamaðkur...!

samt náði ég, í síðustu viku, að selja þrjá fólksbíla, tvo fully loaded 33" breytta jeppa og þrjú mottorhjól - damn i'm good!!!

held nú samt að ég fari og tali við foringjann og biðji, nei, krefjist þess að fá gardínu fyrir helvs... þakgluggann!

fimmtudagur, júní 09, 2005

slæm hugmynd

já eða bara slæm mynd...

það er einu sinni svo með okkur mannfólkið að við fáum á hverjum degi milljón hugmyndir og allar misgóðar. okkur er hins vegar, með meðfæddum gáfum og góðu uppeldi, gefin sú náðargáfa að greina þær slæmu frá þeim góðu, nýtar frá ónýtum, hismið frá kjarnanum, osfrv.

en stundum, og sem betur fer bara stundum, klikkum við á greiningunni og höldum háleit og bjarteyg af stað með vita ónýtar hugmyndir sem við framkvæmum og gerum að veruleika aðeins til að sjá eftir þeim, eða amk þeim tíma og fjármunum sem við vörðum í framkvæmdirnar.

akkúrat þetta gerðist hjá mér kvöld. ég fékk hugmynd, hafði samband við tvo bestu vini mína og sagði þeim frá henni. svekkelsið verður svo enn meira (eftir á að hyggja að sjálfsögðu) við það að þeir, þessir vinir mínir, höfðu næg tækifæri til að meta hugmyndina, kosti hennar og galla (ok, í þessu tilviki aðallega galla) og benda mér á að kannski væri hún ekki svo góð, eiginlega væri hún bara slæm, og þar með forða okkur öllum frá þeirri kvöl og pínu sem við allir þrír upplifðum í kvöld. en nei, ekki aldeilis, ekki mínir vinir...

lærðu af mistökum annarra, gerðu mér, þér og vinum þínum greiða; ef þú lætur þér detta í hug, eða ef einhver sem þú þekkir lætur sér detta í hug að fara og sjá star wars, episode iii, the revenge of the sith, hættu þá við! það er bara vond (hug)mynd

miðvikudagur, júní 08, 2005

íslenzkt, já takk!

ok, ég veit ekki hvað það er, ekki er ég nú neitt sérstaklega illa haldinn þannig lagað sé, malla alveg sjálfur ofan í mig eitthvað á næstum hverju kvöldi... en kannski er ég bara svangur (allar líkur fyrir því þar sem nú er komið hádegi) en mig dauðlangar í;

kjötbollur í brúnni sósu a la mamma og mús og sultu
djúpsteikta ýsu með öllu tilheyrandi
kássu (nautahakk) með pasta og mús og sultu og bíldudals grænum
kássu (svínakjöt) með karbullum og sultu og salati
nætursaltaða ýsu með öllu og tómatsósu líka

svo seinna í dag væri ég alveg til í;
vöfflur með sultu og rjóma
pönnukökur með sultu og rjóma
hnausþykka djöflatertu með miklu súkkulaði og enn meiri rjóma
púðursykurstertu

kannski langar mig bara í kartöflumús, og sultu, og rjóma...?

gettu einu sinni hvar ég verð í mat í kvöld! reyni örugglega að sníkja kvöldkaffi líka - núna ætla ég að fara upp á kaffistofu og gráta ofan í þriggjamínútnanúðlubollan minn...

miðvikudagur, júní 01, 2005

ég vissi ekki...

að viðskiptafræðingar, eða til að vera tæknilega kórréttur*, verðandi viðskiptafræðingar, hefðu húmor...

satt best að segja hélt ég að það væri ekki hægt. líffræðilega útilokað. ef heilinn í þér ræður við viðsktiptafræði þá ipso facto, getur hann, heilinn í þér þeas, ekki ekki ráðið við húmor. þetta er svona kók vs pepsí lögmál, ef þér finnst kók gott þá getur þér ekki fundist pepsí gott, palettan í þér getur ekki verið svo klofin...

annað væri líka hróplegt órréttlæti, ef þú ætlar á annað borð að verða viðskiptafræðingur og græða multimilljónkrónukallapeninga þá er sko eins gott að þú sért ekki fyndinn líka, sko fyrir okkur hina! annars þurfa peta og wwf og greenpeace að hætta dýraverndunarstarfsemi og snúa sér að viðhaldi annarra starfstétta homo sapiens. af hverju? spyrð þú virkilega af hverju? það segir sig nú bara sjálft; ríku, fyndnu viðskiptafræðingarnir fjölga sér og smám saman ná þeir yfirráðum á jörðinni og við hinir leggjumst af, deyjum drottni okkar (ekki honum mammoni nota bene, mammon sér um sína) fjölbreytileika mankynsins verður ekki lengur við haldið og tegundin líður undir lok...

þessi trú mín var höfð að engu af einum manni í endurteknu kastljósi í kvöld, breki karlsson sagði brandara. það sem verra er að ég stórefast um að margir hafi náð honum, brandaranum sko, það þýðir því einfaldlega að verðandi viðskiptafræðingar (ok, amk einn verðandi viðskiptafræðingur) eru ekki bara húmorískir heldur hafa þeir (ok, amk þessi verðandi viðsktiptafræðingur) sérlega elektivískan húmor...

brandarinn...? "það má því segja, að framhaldsskólanemendur fá falleinkunn í fjármálalæsi, ef það er ekki ofstuðlun..." náðiru honum? ekki? lestu hann þá aftur...

en það er nú svo margt sem ég ekki veit

*það skal tekið fram að tæknilega hef ég ekki hugmynd um hvað orðið kórréttur þýðir, það bara passaði eitthvað svo akkúrat þarna...