án titils
góðan dag og gleðilegt sumar! - svona hef ég byrjað alla póstana sem ég hef sent í dag, amk hingað til. þau undur og stórmerki gerðust nefnilega í gær að sumardagurinn fyrsti reið í hlað með sól í heiði og yl í hjarta. í dag gengur svo á með haglélum og viðbjóði. ekki gamalmenni út sigandi, bókstaflega... það var löggilt gamalmenni statt hjá mér áðan og hann neitaði að fara út fyrr en slotað hafði. mér var sosum alveg sama, stór salur og svona. annars slotaði til rétt í þann mund er ég hafði afgreitt manninn þannig að ég slapp fyrir horn.
það hefur löngum þótt bera mikilmennskubrjálæði landans glöggt vitni að ákveða að hér skuli koma sumar strax eftir páska. íslendingar lengi verið óþolinmóðir auðvitað en sumar í apríl? ég meina, hey common! sko, hrafnaflóki vissi alveg sínu viti þegar hann ákvað að kalla pleisið ísland, hér er og var nánast andskotann ekkert annað að finna en ís og klaka. jú jú, einhverjar hríslur voru hér og þar á stangli á þessum tíma en blessaðar skjáturnar hafa fyrir löngu nagað þær í sig. sand og grjót, upp í mót...
lagðist út um páskana, fór í ferðalag, fyrst vestur, svo suður. skrapp til hólmavíkur og setti hraðamet í leiðinni. ók hraðast á um 140km hraða, vissi ekki að musso kæmist svona hratt, en það kostaði líka sitt, olían rann næstum því viðstöðulaust í gegn. hafði fyllt tankinn áður en ég fór af stað og setti svo rétt tæpar kr. 7000 á hann áður en lagt var á tröllaheiðina til móts við drangajökul. sú ferð gekk með eindæmum vel fyrir utan það að radial dekk eru ekki gerð fyrir það að hleypa úr þeim niður í 2 pund. grey playmo fór því niður í 1 pund og svo í 0 pund, tvisvar. ég vil nú meina að þetta hafi verið samantekin ráð eins bílstjóra og kóara á 38" breyttum jeppa, já eða patrol. það er náttúrulega ekki jeppi.
sá gunnarinn vinna þvílíkan leiksigur á fjölum braggans en bragginn er aðsetur leikfélags hólmavíkur sem er áhugamannaleikhús. en það skiptir engu máli, leikhús er ekki leikhús án aðseturs og fjala. sveitavargurinn er ekki með bíó, en það er leikhús og félagsheimili í hverju einasta krummaskuði.
sá líka fleiri hólmvíkinga, þeir voru allir jafn önuglyndir og mig minnti. það voru helst þessir aðfluttu sem áttu það til að glotta óvart út í annað öðru hvoru. hitti líka ástu silju og báru örk sem er nýi bestasti vinurinn minn. þess ber að geta að hún var afskaplega feimin við mig fyrst og vildi helst ekkert hafa með mig að gera, hvorki sjá mig né heyra enda var ég frekar kumpánlegur við hana sem og aðra í hennar fjölskyldu. þetta rjátlaðist þó fljótlega af henni enda venst ég líka asskoti vel þó ég segi sjálfur frá.
á páskadaginn sjálfan kvaddi ég svo með kurt og bí enda fjölskyldan á leið í brekkuleit, tóku með sér skíði og snjóþotur og sitthvað fleira sleipt. brekkuleitin held ég hljóti hafa gengið vel enda leit að lófastóru flatlendi þarna vesturfrá. setti svo annað hraðamet í bæinn til þess eins að taka skarpa vinstri beygju og burrast austur í mörk hvar ég lá makindalega í leti næstu daga eða fram eftir degi í gær. eina sem truflaði þessa langþráðu hvíld voru áhyggjur af ketti sem var of lengi úti og væl í öðrum ketti sem mátti ekki fara út.
núna hefur þrældómurinn tekið við - spá að fara í heimspeki í haust...
það hefur löngum þótt bera mikilmennskubrjálæði landans glöggt vitni að ákveða að hér skuli koma sumar strax eftir páska. íslendingar lengi verið óþolinmóðir auðvitað en sumar í apríl? ég meina, hey common! sko, hrafnaflóki vissi alveg sínu viti þegar hann ákvað að kalla pleisið ísland, hér er og var nánast andskotann ekkert annað að finna en ís og klaka. jú jú, einhverjar hríslur voru hér og þar á stangli á þessum tíma en blessaðar skjáturnar hafa fyrir löngu nagað þær í sig. sand og grjót, upp í mót...
lagðist út um páskana, fór í ferðalag, fyrst vestur, svo suður. skrapp til hólmavíkur og setti hraðamet í leiðinni. ók hraðast á um 140km hraða, vissi ekki að musso kæmist svona hratt, en það kostaði líka sitt, olían rann næstum því viðstöðulaust í gegn. hafði fyllt tankinn áður en ég fór af stað og setti svo rétt tæpar kr. 7000 á hann áður en lagt var á tröllaheiðina til móts við drangajökul. sú ferð gekk með eindæmum vel fyrir utan það að radial dekk eru ekki gerð fyrir það að hleypa úr þeim niður í 2 pund. grey playmo fór því niður í 1 pund og svo í 0 pund, tvisvar. ég vil nú meina að þetta hafi verið samantekin ráð eins bílstjóra og kóara á 38" breyttum jeppa, já eða patrol. það er náttúrulega ekki jeppi.
sá gunnarinn vinna þvílíkan leiksigur á fjölum braggans en bragginn er aðsetur leikfélags hólmavíkur sem er áhugamannaleikhús. en það skiptir engu máli, leikhús er ekki leikhús án aðseturs og fjala. sveitavargurinn er ekki með bíó, en það er leikhús og félagsheimili í hverju einasta krummaskuði.
sá líka fleiri hólmvíkinga, þeir voru allir jafn önuglyndir og mig minnti. það voru helst þessir aðfluttu sem áttu það til að glotta óvart út í annað öðru hvoru. hitti líka ástu silju og báru örk sem er nýi bestasti vinurinn minn. þess ber að geta að hún var afskaplega feimin við mig fyrst og vildi helst ekkert hafa með mig að gera, hvorki sjá mig né heyra enda var ég frekar kumpánlegur við hana sem og aðra í hennar fjölskyldu. þetta rjátlaðist þó fljótlega af henni enda venst ég líka asskoti vel þó ég segi sjálfur frá.
á páskadaginn sjálfan kvaddi ég svo með kurt og bí enda fjölskyldan á leið í brekkuleit, tóku með sér skíði og snjóþotur og sitthvað fleira sleipt. brekkuleitin held ég hljóti hafa gengið vel enda leit að lófastóru flatlendi þarna vesturfrá. setti svo annað hraðamet í bæinn til þess eins að taka skarpa vinstri beygju og burrast austur í mörk hvar ég lá makindalega í leti næstu daga eða fram eftir degi í gær. eina sem truflaði þessa langþráðu hvíld voru áhyggjur af ketti sem var of lengi úti og væl í öðrum ketti sem mátti ekki fara út.
núna hefur þrældómurinn tekið við - spá að fara í heimspeki í haust...
