af hverju...
gerist það að þegar þú heldur að þú hefur fundið eitthvað (í mjög svo víðum skilningi), týnir þú því strax aftur...?
til dæmis; núna um daginn var ég búinn að finna nýa bílinn minn (ok, hann var kannski gamall, en nýr fyrir mér) og ákvað að kaupa hann, þá var hann seldur, bara bókstaflega úr höndunum á mér (þetta er reyndar sönn (og ekkert svo sérstaklega sniðug) framhaldssaga hjá mér í vinnunni minni, ég má ekki sjá bíl sem mér líst á, þá er einvher annar búinn að kaupa hann, hrmpf!)
en hvað um það, það kemur alltaf einhver annar bíll, þessi var bara svo góður sko...
en það er ekki alltaf þannig að um leið og þú sérð eitthvað sem þú hefur áhuga á eða þig langar í, að einhver annar er búinn að klófesta það, stundum hefur þetta eitthvað sjálfstæðan vilja og ræður þá för, stundum kemur vindhviða (eða eitthvað, common ég er að reyna að vera skáldlegur hérna, gengur sko ekkert allt of vel) og feykir því í burtu... (barbara cartland hvað, ha?)
er... uhm... hvar var ég...?
já, sko og stundum kemur það fyrir að þú heyrir lagið sem hefur verið á indefinite repeat í hausnum á þér og um leið og þú hækkar í græjunum koma auglýsingar...
svo gerist það að þú, fyrir algera tilviljun, rekst á bíómyndina sem þig hefur langað að sjá í öll þessi ár, úti á videóleigu og afgreiðslustelpan, þessi með attitjúdið, segir þér að því miður þá finni hún bara ekki myndina sem passi við hulstrið, eða það sem verra er, hún finnur myndina, þú kaupir popp og kók líka trítlar svo heim til þín, snertir ekki jörðina af hamingju, poppar, skellir klaka í glasið, myndinni í tækið og býrð þig undir dýrðina, bara til þess að farast úr svekkelsi því að myndin er svo gömul og mikið notuð að það er ekki nokkur leið að horfa á hana...
og stundum...
til dæmis; núna um daginn var ég búinn að finna nýa bílinn minn (ok, hann var kannski gamall, en nýr fyrir mér) og ákvað að kaupa hann, þá var hann seldur, bara bókstaflega úr höndunum á mér (þetta er reyndar sönn (og ekkert svo sérstaklega sniðug) framhaldssaga hjá mér í vinnunni minni, ég má ekki sjá bíl sem mér líst á, þá er einvher annar búinn að kaupa hann, hrmpf!)
en hvað um það, það kemur alltaf einhver annar bíll, þessi var bara svo góður sko...
en það er ekki alltaf þannig að um leið og þú sérð eitthvað sem þú hefur áhuga á eða þig langar í, að einhver annar er búinn að klófesta það, stundum hefur þetta eitthvað sjálfstæðan vilja og ræður þá för, stundum kemur vindhviða (eða eitthvað, common ég er að reyna að vera skáldlegur hérna, gengur sko ekkert allt of vel) og feykir því í burtu... (barbara cartland hvað, ha?)
er... uhm... hvar var ég...?
já, sko og stundum kemur það fyrir að þú heyrir lagið sem hefur verið á indefinite repeat í hausnum á þér og um leið og þú hækkar í græjunum koma auglýsingar...
svo gerist það að þú, fyrir algera tilviljun, rekst á bíómyndina sem þig hefur langað að sjá í öll þessi ár, úti á videóleigu og afgreiðslustelpan, þessi með attitjúdið, segir þér að því miður þá finni hún bara ekki myndina sem passi við hulstrið, eða það sem verra er, hún finnur myndina, þú kaupir popp og kók líka trítlar svo heim til þín, snertir ekki jörðina af hamingju, poppar, skellir klaka í glasið, myndinni í tækið og býrð þig undir dýrðina, bara til þess að farast úr svekkelsi því að myndin er svo gömul og mikið notuð að það er ekki nokkur leið að horfa á hana...
og stundum...

2 Comments:
...hmmm... hvaða mynd var þetta? ;-)
man það ekki, sá hana aldrei... :Þ
Skrifa ummæli
<< Home